«Οι δύο ορφανές» είναι ένα πεντάπρακτο δράμα σε οκτώ εικόνες, το οποίο αποτελεί ένα συμπύκνωμα των σημαντικών θεμάτων του αποκαλούμενου «δακρύβρεχτου μυθιστορήματος» που ήταν η κυρίαρχη μορφή της γαλλικής λαϊκής λογοτεχνίας από τα τέλη του 19ου αιώνα: η μυστηριώδης προέλευση (δύο ορφανές προς αναζήτηση ταυτότητας), η αμαρτία και η εξιλέωση, το μελόδραμα (μια τυφλή που χάνεται μέσα στην πόλη), τα χαμερπή περιβάλλοντα, αλλά και η ιστορία περιπέτειας, όλα οργανώνονται από την ιδεολογία της εποχής, την πρωτοκαθεδρία της οικογένειας...

-

Ήταν τότε, που στη συνάντησή του με την πρωτοκόρη του και τον μοναχογιό του –στη μνήμη της συζύγου του και μητέρας των παιδιών– τον παρότρυνε η πρωτοκόρη, ενώ ελάχιστα γνώριζε γεγονότα, να γράψει κάτι από τη ζωή του...

Τέσσερα διεισδυτικά, συγκινητικά παραμύθια ζωής που κινούνται με παιγνιώδη τρόπο μέσα στο χρόνο υπό τις εναλλασσόμενες σκηνές διαφορετικών μεταξύ τους προσώπων για την αναζήτηση της αλήθειας και της ίασης της ψυχής...

Σε μια εποχή που χαρακτηρίζεται από κρίση και ένταση σε παγκόσμιο, αλλά και τοπικό επίπεδο, το σχολείο καλείται να διαδραματίσει ένα νέο ρόλο μέσα στην κοινωνία...

Ένα βιβλίο σταθμός στο έργο του κορυφαίου Έλληνα ερμηνευτή...

Στη δεκαετία του ’50 το «Αμερικάνικο όνειρο» για ευθύγραμμη πρόοδο και ευημερία, που «στοίχειωσε» τις προηγούμενες γενιές, είχε ατονήσει...

Το ευαγγέλιο, αφήνοντας κατά μέρος το μυθικό και δογματικό στοιχείο, επιδιώκει να οργανώσει το ευαγγελικό υλικό με έναν περισσότερο κατάλληλο και ορθολογικό τρόπο...

«Το πρόβλημα της ενοχής», ένα σύγγραμμα του Γιάσπερς, που τόσο πολύ λύπησε το συγγραφέα και πολλούς από τους εμπλεκόμενους Γερμανούς αναγνώστες, μολονότι αναφέρεται σε συγκεκριμένα ιστορικά γεγονότα, εκφράζει κάποιες βασικές θέσεις της πολιτικής σκέψης του Γιάσπερς...

Το καμπανάκι κινδύνου τού είχε κρουστεί, μα δεν του είχε προσδώσει τη δέουσα προσοχή, όταν πια, έμεινε με τον φρικτό αντίκτυπο και του έλειπαν και οι αιτιάσεις...

Η πνευματική καλλιέργεια της φύσης μας μάς επανάγει στην αρετή...

Ἡ μοναξιὰ τοῦ ἀνθρώπου καταμεσὶς τῆς κοινωνίας εἶναι συνέπεια τῆς μεταφυσικῆς ἀποκοπῆς του...

26 δημιουργοί μάς λένε το...

Οἱ ἐν γένει στοχασχμοὶ τοῦ παρόντος πονήματος ἀποτελοῦν, σαφῶς, προσωπικές μου ἀπόψεις καὶ ἀπηχοῦν τὴν ἔντονη ἀνησυχία μου γιὰ τὸ μέλλον τῆς ὑπέροχης ἑλληνικῆς γλώσσης ἀφ’ ἑνός, ἀλλὰ καὶ γιὰ ἄλλα συμβαίνοντα στὴν πατρίδα μας, ἀφ’ ἑτέρου...

Ο αναγνώστης από τις πρώτες σελίδες του βιβλίου, διαπιστώνει ότι ο συγγραφέας δίνει, με μια ιδιαίτερη συναισθηματική φόρτιση, τα αναμνηστικά του αποθέματα πάνω στις συνήθειες, τους καημούς και τις ιδιορρυθμίες των ανθρώπων του στενού περιβάλλοντος ενός όμορφου παραδοσιακού χωριού στον ευρύτερο χώρο του Δήμου της Ζαχάρως, του αγαπημένου του χωριού, που ακούει στο αρχαίο όνομα «ΜΑΚΙΣΤΟΣ»! Η περιγραφή του αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον, κυρίως, όταν η αφηγηματική του πορεία ξεπερνώντας τα όρια της Μακίστου, απλώνεται και στο ευρύτερο γεωγραφικό περιβάλλον του Δήμου Ζαχάρως και όχι μόνο...