Κάκτος

ΤΙΜΑΙΟΣ: Η πλατωνική φυσική. Η δημιουργία του σύμπαντος, της ψυχής του κόσμου και της ψυχής του ανθρώπου. Έκθεση των κοσμολογικών, φυσικών, ιατρικών και ανθρωπολογικών απόψεων του φιλοσόφου με τρόπο άλλοτε κοντινό στη μυθολογική αφήγηση και άλλοτε αυστηρά επιστημονικό.

-...Η δίκη του μεγάλου φιλοσόφου και η απολογία του στο δικαστήριο, με την οποία φτάνει στην απόλυτη συνέπεια λόγων και πράξεων. Η κατηγορία εις βάρος του

-

Με φόντο την προπολεμική και μεταπολεμική Ελλάδα, η Βούλα Αργυροπούλου ξετυλίγει μέσα από τη φωνή της Σοφίας –μιας δυναμικής, παραδοσιακής και ταυτόχρονα πρωτοποριακής γυναίκας από τη Μεσσηνία– την πορεία από τον αυστηρό κόσμο των προξενιών και της προίκας, μέχρι την ωρίμανση, τον πόλεμο, τον έρωτα και την αναζήτηση προσωπικής ταυτότητας...

Ελλάδα 2...

Η Νίκη έχασε τη μαμά της στις αρχές του χρόνου· ωστόσο είναι αποφασισμένη να αναστήσει μέσα της την ελπίδα ανακαινίζοντας ριζικά έναν ορεινό ξενώνα που της άφησε εκείνη σε ένα πολυτελές θέρετρο διακοπών...

Έχοντας χάσει πολύ νωρίς τη μητέρα της από λευχαιμία, η Kimberly Guilfoyle μεγάλωσε με τη φροντίδα και τις νουθεσίες του πατέρα της, ο οποίος προσπάθησε να την κάνει όσο πιο δυναμική και μαχητική μπορούσε...

Τα χρόνια περνούσαν, οι χιλιετίες διάβαιναν και τα καραβάνια με τις καμήλες συνέχιζαν να ταξιδεύουν φέρνοντας μετάξια, αρώματα, πορσελάνες, ιδέες, φιλοσοφίες...

Το παρόν βιβλίο αποτελεί οργανική συνέχεια του Μηδείς αγεωμέτρητος εισίτω και, όπως εκείνο, εμπνέεται από την ιδέα πως η φιλοσοφία είναι η επιστήμη της καθημερινότητας...

Ορμώμενη η συγγραφέας από τη θεωρία που απ’ την αρχαιότητα καταγινόταν με την ονοματολογία και ισχυρίζεται πως το όνομα ασκεί τρομερή επίδραση στον χαρακτήρα του ανθρώπου, συναντά την ηρωίδα της στην παιδική της αθωότητα και τη συνοδεύει μέχρι την ώριμη ηλικία...

Κατά Τιμάρχου Κατηγορώντας τον Τίμαρχο για πορνεία, ο Αισχίνης κάνει ουσιαστικά πολιτική επίθεση εναντίον του Δημοσθένη....

“Το μαύρο, το κόκκινο και η ώχρα είναι τα βασικά χρώματα στους πιο σκοτεινούς πίνακες που ζωγράφισε ποτέ ανθρώπινο χέρι: Τους Μαύρους Πίνακες…” Ένας ζωγράφος: ο Φρανσίσκο Γκόγια...

Αυτό που θέλει ο λαός είναι πιο τίμιο απ' αυτό που θέλουν οι μεγάλοι, επειδή μόνο αυτοί θέλουν να καταπιέζουν, ενώ εκείνος μόνο να μην καταπιέζεται.

Η Γέννηση της Τραγωδίας» (1872) είναι το πρώτο βιβλίο του Φρειδερίκου Νίτσε, στο οποίο ο φιλόσοφος δίνει τη θέση του στο φιλόλογο. Ο Νίτσε ερμηνεύει τις δυο ελληνικές θεότητες, τον Απόλλωνα και το Διόνυσο, ως δυνάμεις της τέχνης και της φύσης, οι οποίες, συντονισμένες και δρώντας μαζί, θα μπορούσαν να έχουν καταστήσει δυνατή τη γέννηση της τραγωδίας.