Μπαμπάκα, Για χρόνια, η αγάπη σου για μένα κι η αγάπη μου για σένα μιλούσαν άλλη γλώσσα...

Το βιβλίο «ΑΝΑΔΡΟΜΗ», προσφέρει στον αναγνώστη απλόχερα τη διαδρομή ενός αιώνα, με αγώνες, δυσκολίες, επιτυχίες, διακρίσεις, χαρές, και λύπες για το ανέβασμα στην κλίμακα της ζωής… Στο δεύτερο μέρος του βιβλίου περιλαμβάνονται δώδεκα διηγήματα που με νοσταλγία σκιαγραφούν σκηνές από την καθημερινότητα της εποχής εκείνης...

Πώς μπορεί να διαμορφωθεί η ζωή μας, όταν έχουμε στερηθεί αγάπης και νοήματος στην πιο κρίσιμη ηλικία μας; Και είναι δυνατόν να μετουσιωθεί ο εσωτερικός μας θρήνος σε μία ζωή ουσίας; Μπορούμε να νοηματοδοτήσουμε σήμερα το παρελθόν μας για να διαμορφώσουμε διαφορετικά το μέλλον μας; Μία πραγματική ιστορία όπου επιχειρείται να δοθούν απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα μέσα από τη συνύφανση των εξωτερικών γεγονότων με τα εσωτερικά τους νοήματα...

Σε ένα στρατόπεδο γεμάτο αντιφάσεις, ο καθημερινός αγώνας για επιβίωση μπορεί να πάρει κωμικές, απροσδόκητες και συχνά εξαντλητικές διαστάσεις...

Μετά την τριλογία «Ημυθεολογία» («Σύγχρονες Μούσες», 2020· «Παραμύθοι», 2021· «Στη σκιά της Ακρόπολης», 2022), ο Γεώργιος Τσάτσος επιστρέφει με ένα ακόμη αιρετικό και άκρως χιουμοριστικό βιβλίο, τον «Κατάστροφο»...

Σε 32 μικρές ιστορίες που μοιάζουν με στιγμιότυπα, το βιβλίο ξετυλίγει τη ζωή μιας γυναίκας από την αθωότητα της κούνιας μέχρι την ωριμότητα...

Πού μπορεί να σε ταξιδέψει ένα ναυάγιο; Με αφορμή τη μεγαλύτερη τραγωδία της Μεσογείου, του ατμόπλοιου «ORIA» (12-2-1944) στο νησί του Πατρόκλου, δίπλα στο Σούνιο, που οδήγησε στον υγρό τάφο περισσότερους από 4100 Ιταλούς αιχμαλώτους των Γερμανών,

Camilla, Bianca, Francesca, Violante, Laura, Isotta, Eleonora – ποιες από εσάς θα πάτε να δείτε αν είναι ευγενικός και αγαθός ο Θάνατος; Violante, θα ήθελα να πας εσύ, χωρίς όμως αυτό το κόκκινο στολίδι, το κρήδεμνον στα μαλλιά, σταλάζει σαν άδικο αίμα πάνω στον λαιμό σου, χωρίς εκείνο το δίκαιο κόκκινο περιδέραιο με τα ελάχιστα αστέρια...

Η αλήθεια μας αλλάζει κάθε μέρα...

Από τις πρώτες μέρες το ίδιο το παιδί μου κοιτάζει κατάματα το ενδεχόμενο του θανάτου και θέτει ερωτήματα...

Ένας επίλογος στη σύντομη ιστορία ενός ανθρώπου κάπως διαφορετικού, ενός ανθρώπου που ασκήθηκε στον αγώνα για να υπερβεί αυτήν τη διαφορετικότητα και να την αναγάγει όχι μόνο σε μέσο επιβίωσης και ισορροπίας αλλά καταξίωσης και αυθυπαρξίας...

Καθόμουν στο πίσω κάθισμα, πίσω του ακριβώς...

Την ξαναείδα την αδερφή σου. Ήρθε χθες βράδυ στο σαλόνι, µετά που εσύ και η µάνα σου κοιµηθήκατε. Ήταν ολόιδια όπως και τότε, µόνο που τώρα ήτανε ντυµένη µε ένα πανέµορφο πράσινο φόρεµα.

«Ο ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ μάς μεταφέρει στο επίκεντρο του δράματος και στη ρίζα του ανεπούλωτου τραύματος: στον Εμφύλιο Πόλεμο, όπως τον έζησε ένας ευαίσθητος έφηβος πάνω στα ηπειρώτικα βουνά...

Ο Ίταλο Καλβίνο σχολιάζει ότι οι κλασικοί δε σταμάτησαν ποτέ να μιλάνε για την ουσία των πραγμάτων, αλλά ταυτόχρονα θέτουν δύσκολα ερωτήματα και έτσι η σχολική διδασκαλία κινδυνεύει να τους ταριχεύσει σε μια μουσειακή και σκονισμένη προσέγγιση...