Άνθρωποι που γνωρίζονται, γίνονται ζευγάρια, χωρίζουν, επανασυνδέονται...

A remarkable true story of Pavlos and his family, who valiantly fought against the forces of oppression during World War II...

Δύο γειτονόπουλα που γεννήθηκαν και μεγάλωσαν στη Λάπηθο – κωμόπολη της κατεχόμενης Βόρειας Κύπρου – συναντιούνται ύστερα από πολλά χρόνια σε ένα παραλιακό καφενεδάκι...

Ποια πορεία ακολουθεί η ψυχή, όταν αποχωριστεί το σώμα; Ποια είναι η διαδικασία κάθαρσής της, μετά τις αλλαγές που έχει επιφέρει η προηγμένη τεχνολογία, και ποιες οι συνθήκες διαβίωσής της στον άυλο κόσμο; Με έναν ρέοντα λόγο, ενίοτε συγκινησιακά φορτισμένο, και αρκετή δόση χιούμορ η αφηγήτρια περιγράφει την εμπειρία της από τις μεταμεσονύκτιες συναντήσεις της στον άυλο κόσμο με τις ψυχές παλιών της γειτόνων αλλά και συγγενών, οι οποίοι, ακολουθώντας το πρότυπο μιας ομαδικής ψυχοθεραπείας, της μιλούν για πράγματα για τα οποία δεν πρόλαβαν ή δεν τόλμησαν να μιλήσουν όσο ζούσαν...

-

Τι σχέση έχουν άραγε η ενσυναίσθηση, η διάδραση, το διακύβευµα, η συµπερίληψη, η ασύµµετρη απειλή, το πος, η καλή Παναγιά, η καλή απόλαυση µε τον σοσιαλεθνικισµό; Τι σχέση έχει άραγε ο σοσιαλεθνικισµός µε το Γκραν Κάνυον, το παιδάκι του Βελγίου που κατουράει, τον Ροβεσπιέρο, την Λευκή Φρουρά, τους µουζίκους; Μήπως τα ενοποιεί το συµπέρασµα µιας παλαιάς χωριάτισσας, δεν έχει αφαλό ο δολιοάνθρωπος, δεν του τον έδεσε καλά ο θεουλάκης; Σ...

[…] Ήθελε να γευτεί την πίκρα του καπνού της, να ελευθερωθεί από τα σπάργανα της ευπρέπειας και του ευδόκιμου βίου...

Το Ταξίδι στον Πράσινο Ήλιο είναι ένα λαϊκό αφήγημα (και όχι μια τάχα μου «αφήγηση») που πατάει σταθερά στο βίωμα κι ως εκ τούτου έχει την αυθεντικότητα του χρονικού...

O Λευτέρης, παιδί αντάρτη, μεγάλωσε στις παιδουπόλεις της Θεσσαλονίκης και της Ρόδου, που δημιούργησε η Φρειδερίκη για τα παιδιά από τις ρημαγμένες από τον Εμφύλιο περιοχές στο τέλος του πολέμου...

Καθημερινά κάθε άνθρωπος προσπερνάει ανθρώπους...

Μακρινές θείες, γειτόνισσες, πλανόδιοι πωλητές, περαστικοί, παιδιά, περιθωριακοί τύποι, αδέσποτα, δευτερεύοντες χαρακτήρες που αξιώνουν τα λίγα λεπτά δημοσιότητας που τους αναλογούν, όσο κρατάει κι η ανάγνωση των αφηγημάτων που απαρτίζουν τη συλλογή...

Στις ραδιοφωνικές του εκπομπές ο Ιλάν προετοιμάζει, για την ακρίβεια χρωματίζει, με λεπτομέρεια τις εκφωνήσεις του, ενώ οι ακροατές του έχουν την εντύπωση πως αυτοσχεδιάζει...

Είναι λεπτή, σχεδόν αόρατη, η γραμμή που μετατρέπει εντός μας ένα σημαντικό βίωμα σε ιστορικό γεγονός...

Μια ανάμνηση που είχε για χρόνια ξεχάσει, ζωντάνεψε με αφορμή το ερώτημα του γιου του για το εάν είχε κάνει ποτέ ράμματα...

Στα αφηγήματά του, ο Χριστόφορος Λιοντάκης καταφράφει τα γεγονότα όπως τα έζησε στον γενέθλιο τόπο του, το Ίνι, ένα χωριό στην ανατολική Μεσσαρά στην Κρήτη από το 1945 ως το 1956, δηλαδή τα μεταπολεμικά χρόνια, τα φορτισμένα από την κατοχή, τον εμφύλιο και τις δύσκολες κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες της εποχής...