Βρήκε μια βάρκα που είχε το γυαλί και στα βαθιά είπε στον βαρκάρη να τους φτάσει...

Όλο το βράδυ λυσσομανούσε η πρωτόγνωρη καταιγίδα από το πέλαγος...

Ποιο ήταν το όραμα που έκανε τον πρωτοπόρο της κατάκτησης του διαστήματος Βέρνερ φον Μπράουν να χαμογελάσει, καθώς περνούσε στην ανυπαρξία τον Ιούνιο του 1977, νικημένος από τον καρκίνο; Πώς έληξε το ταξίδι προς αναζήτηση έρωτα του ολομόναχου Νταν, του μονήρη φυσητήρα που για δεκαετίες παρακολουθούσαν οι επιστήμονες κατά τις περιπλανήσεις του στους ωκεανούς του πλανήτη, στα νερά του Κρητικού πελάγους;

Οι ιστορίες αυτές εξελίσσονται σε διαφορετικά χωροχρονικά περιβάλλοντα...

Στα διηγήματα αυτού του βιβλίου, ο λαϊκός θρύλος παύει να αποτελεί απλώς ένα απολίθωμα της συλλογικής μνήμης και μετατρέπεται σε ζωντανό υλικό αφήγησης, ικανό να συνομιλήσει με τις αγωνίες, τα ερωτήματα και τις εμπειρίες του σήμερα...

Πόσες νέες όμορφες μνήμες προσθέτουμε στην ψυχή μας σαν μεγαλώνουμε; Σε έναν κόσμο που κινείται με ιλιγγιώδη ταχύτητα στην σύγχρονη καθημερινότητα, το βιβλίο αυτό αποτελεί ένα αντίδοτο στη λήθη...

-

Το ίνδαλμα του έρωτα στη Βενετία· μια λίμνη λύπης και η χαμένη φωτογραφία του πατέρα· ένα ειδώλιο από πυριτόλιθο και το σκαρί ενός καραβιού· μια επιτύμβια στήλη και το είδωλο του Νάρκισσου στο νερό· μια επίκληση στην Εκάτη...

Δεκαοκτώ σύγχρονες ιστορίες της πόλης, με ανθρώπους που είναι στα όριά τους ή τα έχουν ξεπεράσει, και που στο τέλος όλα μπορεί να πάνε καλά ή σχεδόν καλά ή καθόλου καλά, όμως αυτό δεν έχει τόση σημασία, αφού εκείνο που μετράει περισσότερο είναι τι ακριβώς κάνουν οι άνθρωποι και πού καταλήγουν...

Σύγχρονες ιστορίες ανθρώπων που κατά κάποιο τρόπο έχουν ξεφύγει...

Με αφετηρία μια στιγμή στην οποία η ματιά στέκεται και βαθαίνει, οι πρωταγωνιστές των διηγημάτων βλέπουν την πορεία τους να μετατοπίζεται...

Έντεκα διηγήματα, ερείπια ιστοριών, στοιχισμένα στον χρόνο, με κοινό παρονομαστή τη σκοτεινή πλευρά της ανθρώπινης φύσης κάτω από την επιφάνεια της καθημερινής ζωής...

Είκοσι οκτώ διηγήματα οιονεί φαντασίας, ένα εικονικό ψηφιδωτό μιας μελλοντικής εποχής, την οποία κάθε άνθρωπος που σέβεται την πλανητική πορεία του είδους του απεύχεται...

Ο συγγραφέας με ιδιαίτερη ευαισθησία και λυρισμό φωτίζει τις πιο βαθιές και ανθρώπινες πτυχές της ζωής: τον έρωτα, τη μητρότητα, τη μοναξιά, τη μνήμη, τη φύση, τον χρόνο και την ανάγκη του ανθρώπου να συνδεθεί με τον άλλον...

Ένα παπούτσι μόνο του στο δρόμο δεν είναι τυχαίο…...