Νεοελληνική πεζογραφία - Προσωπικές αφηγήσεις

Οι «κεραυνοί εν αιθρία» αποτελούν μια συνοπτική διήγηση πραγματικών δικαστικών και εξώδικων υποθέσεων, που απασχόλησαν τον συγγραφέα κατά την άσκηση του δικηγορικού λειτουργήματός του...

Δεν θέλω να αρέσω...

Το Άλμπουμ είναι ένα υβριδικό βιβλίο, που περιλαμβάνει ασπρόμαυρες φωτογραφίες, στίχους και μικρά πεζά...

Η Γυάρος...

Αφιερωμένο στον συνοδοιπόρο της ζωής μου, στα όνειρα και στις περιπέτειες, στα εύκολα αλλά και στα δύσκολα, που μου χάρισε μια συναρπαστική ζωή, λόγω της επαγγελματικής ιδιότητάς του, ως εκπρόσωπος της Ελλάδας στο εξωτερικό...

Το όλο περιεχόμενο του βιβλίου αποτελεί ένα ποιοτικό απόσταγμα βιωματικών παιδικών εμπειριών που απλόχερα η συγγραφέας προσφέρει στον αναγνώστη…...

Σ'' όποια γωνιά του Ελληνισμού και αν βρεθώ θα πασχίζω πάντα να δυναμώνω, να ξυπνώ, να ζωντανεύω την ψυχή του, και ας γίνει ό,τι γίνει...

Το Άρωµα σταφίδας κι άλλες νοσταλγικές ιστορίες είναι ένα βιβλίο που µας ανοίγει… παράθυρα στο παρελθόν, µε θέα το δενδρόσπιτο πάνω στον πλάτανο, τον στραγαλοπόλεµο στο σινεµά, τον Ταρζάν ως θαρραλέο είδωλο, τη βέργα της δασκάλας, τα γιορτινά τραπεζώµατα, τα κάλαντα αξηµέρωτα, το στρώσιµο της χυλοπίτας, την καρότσα του φορτηγού µε τους µαθητές για εκδροµή, τις προκηρύξεις από τον ουρανό, τα παιχνίδια του δρόµου, τα τρυγοκόφινα µε τη σταφίδα, τις αυτοσχέδιες καλύβες στην άµµο, τα µύδια του βυθού...

«...

...Έτσι όμορφα τα χρ...

Η Αγγέλα Βαϊνδηρλή ταξιδεύει με τα έξι ανήλικα παιδιά της από τη Χίο για τον Πειραιά τον Σεπτέμβριο του 1922...

Δεν έχω καμιά αμφιβολία πως υπάρχουν καλές και κακές μανάδες και γιαγιάδες...

Το 1976, μετά την υπογραφή μορφωτικής συμφωνίας μεταξύ της Ελλάδας και της Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Ρουμανίας, πραγματοποιήθηκαν οι πρώτες μαζικές εγγραφές Ελλήνων φοιτητών στα πανεπιστήμια της βορειότερης χώρας των Βαλκανίων...

«Ο καπετάν Μιχάλης Καρπαθάκης καταγράφει μια σειρά από συναρπαστικές ιστορίες των θαλασσόλυκων του Αιγαίου...

Ένα μεσημέρι του Φεβρουαρίου του 2024, επιστρέφοντας από το γραφείο μου στο σπίτι και ενώ ανέμενα το ασανσέρ, ένας ευπρεπής κύριος, γύρω στα σαράντα πέντε με πενήντα έτη, τον οποίο δεν γνώριζα, κατέβαινε τα σκαλιά...