Για τους άλλους, η νύκτα βράζει το ψοφίμι της μεςrnστο στομάχι της Ιστορίας....

...

...

...

...

...

η ζωή εδώ τελειώνειrnrnη αυτοχειρία δεν είναι πράξη rnδεν σου χαρίζεται rnστα πόδια σου χαμογελάειrnτο ωμέγαrnτων ξεκούρδιστων ωρολογίωνrnrnείσαι το απροστάτευτο πιόνιrnrnαφού κάποτε ο χρόνοςrnλιώνειrnαφού κάποτεrnη ζωή εδώ τελειώνειrnrnrnΠοιήματα της μνήμης και της φθοράς, παιχνίδια επικίνδυνα, ένας ακαριαίος θάνατος που ΄ρχεται να οξειδώσει τη χαμένη μας παιδικότητα, μια γήινη επιστροφή σε σταθερές που εξασφαλίζουν τη ζωή, δηλαδή τη βλάστηση, μια ανάγκη να πατήσουμε ξανά σε εδάφη οικεία, σταθερά και καιρούς γνώριμους, γι΄ αυτό και γόνιμους: να μυρίζεις πάντα χώμα/ στην υγρασία σου να φύονται βρύα// να μυρίζεις πάντα φθινόπωρο/ πάντα Νοέμβρη/ νύχτα και οδύνη// κι οι ευχές σου να είναι υγρές// μόνο χώμα/ στο μνήμα/ στο κλάμα....

-...

Ίσως από τα πιο αυθεντικά βιωματικά ποιητικά ενσταντανέ που δεν απαιτούν τόσο την κάθαρση όσο την επαναφορά στη μνήμη ακροβασιών θανάτου, αναγκαία παράμετρος για να πεθαίνει κανείς αναίμακτα....

Τα ερωτικά ποιήματα του Τόλη Νικηφόρου έχουν επίκεντρο και πυρήνα της έμπνευσής τους τη γυναίκα....

ΤΟ ΩΡΑΙΟ ΨΕΜΑ Κοιτάζω εκστατικά Τα θαύματα του κόσμου Σκόρπια στα καθημερινά μου βήματα Κρυμμένα στ ολοφάνερο Σε αυτονόητο μεταμφιεσμένα Κοιτάζω εκστατικά Τα μυστικά και θαύματα Ηδονικά διαβάζω λέξη-λέξη Το αιώνιο παραμύθι της ζωής Κι εγώ ταγμένος να προσθέτω Μια φράση εδώ Ένα στίχο παρακάτω Σαν έτσι να εξορκίζω Τον πόνο και το θάνατο Σαν έτσι να πιστεύω το ωραίο ψέμα Ένα χάδι ή ένα χαμόγελο Πριν σβήσουν όλα στο σκοτάδι...

-...

Η συλλογή χωρίζεται σε δύο ενότητες, από επτά (7) ποιήματα η καθεμία....

Τέταρτη ποιητική συλλογή του Παναγιώτη Δήμου που με τους στίχους του σκιαγραφεί την αποσαθρωμένη εικόνα της Σύγχρονης ζωής αντιτάσσοντας προσεκτικά, υπόκωφα αλλά πειστικά μια αισιόδοξη διάσταση που θυμίζει "πως η νύχτα έχει σκοτάδι / όχι πάντα"....

Νότος rnμια κρύπτη μες στα βάραθρα rnγια την απελπισία που θέλει να πλαγιάσει στα νερά τηςrnπριν την καταπιεί πάλι η πηγή rnΌπως ο πληγωμένος ταύρος στην αρένα rnκαταφέρνει με κόπο τα τελευταία βήματα rnγια να διαλέξει το σημείο που θα ξεψυχήσειrnΟ Νότος στραγγίζει τους αποχωρισμούςrnκαι τη μελαγχολία που πίνουν οι αποκομμένοι rnκάτι ξεριζώνεται από μέσα σου rnκαι κοιτάζει το σώμα σου ακατοίκητο σπίτιrnrnΝομίζω πως εκεί rnσε κάποιο δρόμο του Σαν Τέλμο rnκι όπως θ΄ ακούγεται υπαίθρια μπάντα με μπαντονεόν rnμια νότα θα κλέψωrnγια να πυροβολήσω την τελευταία ελπίδα [....