Η ποίηση, συχνά, γεννιέται από την ίδια την ποίηση...

Ο Οδοιπόρος του φθινοπώρου είναι ένα ταξίδι μέσα από τις εποχές της ψυχής...

Τι χρειάζεται η ψυχή για να γαληνέψει; Ίσως μόνο… μια στάλα μέλι...

Η ποιητική φωνή δεν αναζητά απλώς την ανάκληση της μνήμης αλλά τη βιωματική της ανασύνθεση, όπου ο πόνος της προσφυγιάς και η γλύκα της παιδικής νοσταλγίας συνυπάρχουν σε μια άρρητη, συμπαντική αρμονία...

Σκοτάδι ανταύγειες του μεσημεριού αγγίξτε το σκοτάδι ανταύγειες του καλοκαιριού φωτίστε το σκοτάδι...

Μια ποιητική συλλογή φιλοσοφικής και πνευματικής αναζήτησης, που προσεγγίζει την αγάπη, την αυτογνωσία, την ελευθερία, την πίστη και την ανθρώπινη ύπαρξη μέσα από τη δύναμη του ποιητικού λόγου...

ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΓΝΩΣΤΗ Η Ελλάδα είναι πρώτη και στο κόσμο γνωστή η πρωτοπόρη στην αγάπη, στη γνώση και στην πίστη...

-

Στις 14 Σεπτεμβρίου 1943 εκτελέστηκε στο Ολοκαύτωμα της Βιάννου, μαζί με τετρακόσιους ακόμη αμάχους, ο Στάθης Μάστορας: ο συνθέτης της «Ριρίκας μας» και της «Μιράντας», μαθηματικός, καθηγητής, ποιητής...

Γιατί ο Κένταυρος; Θεωρώ τον Κένταυρο Χείρωνα το κατ’ εξοχήν σύμβολο, της ανόδου από «το άλογο στο έλλογο»...

Υπάρχουν έρωτες που δεν τελειώνουν με έναν αποχαιρετισμό...

ΜΩΒ ΦΡΟΥΤΟ Μια μικρή επιλογή στωικότητος Βυθισμένη σε μπλε μελάνι Και μια νιότη ατέρμονη Διαρκούς παλινδρόμησης...

Δέομαι σ’ εσένα φωτεινή κι ανέκφραστη ουράνια κρήνη, Που λούζεις με μυστήριο λαμπερό το διάβα του ταξιδευτή, Δώσε εκείνο που ποθεί σαν διψασμένο ελάφι σε άνυδρη χώρα Ατάραχη γαλήνη στον αχειροποίητο κήπο του ουρανού Παυσίλυπη στάση στων ασάλευτων άστρων τις άηχες βολές, Απόδειξη της ακλόνητης τάξης και αρμονίας στον κόσμο Ουράνιε λύχνε, σύντροφε στην αγρυπνία του προσκυνητή, Αγγείο ελπίδας, νάμα απ’ της αγάπης το άγιο φως Που εν τη σκοτία φαίνει – άσε να μεταλάβω κι εγώ απ’ αυτό...

Ο Μασαόκα Σίκι γεννήθηκε στη Ματσουγιάμα της Ιαπωνίας στις 14 Οκτωβρίου 1867, έναν χρόνο πριν από την έναρξη της περιόδου Μέιτζί, μιας εποχής κατά την οποία η χώρα εκσυγχρονίζεται με ταχύτατους ρυθμούς και έρχεται σε βαθύτερη επαφή με τον δυτικό πολιτισμό...

Η εργατική-προλεταριακή ψυχή είναι τρυφερή, ευαίσθητη, ρομαντική, με μία λέξη επαναστατική...