Τα όνειρα ταξιδεύουν νύχτα, όπως τα αστέρια και το φεγγάρι, θυμίζουν πού βρίσκεσαι και πού θέλεις να πας...

Η Βιέννη; Χάθηκε...

Η συλλογή του Θόδωρου Σούμα, Παράλογοι συνήθεις πόθοι, περιλαμβάνει διηγήματα που άλλοτε αναδεικνύουν τον τρελό κι εξωφρενικό χαρακτήρα των ιστοριών έρωτα και σεξ των προσώπων κι άλλοτε την απελπισμένη, εφιαλτική και γελοία πλευρά τους...

Είμαι άλογο σ’ ένα παλιό λιθάρι σφιχτά δεμένο μ’ ένα σκοινί παλιό και ξεσκισμένο...

Η ιστορία μας ταξιδεύει στο αρχιπέλαγος των Ποντίων Νήσων του Λάτσιο, στο κέντρο της Ιταλίας απέναντι από τη Σαρδηνία...

Να ταξιδεύεις στην πλανεύτρα θάλασσα για τόπους αλαργινούς κι ωραίους και να εύχεσαι γαλήνια να ’ναι, καταδεκτική και φιλόξενη, να σου χαμογελάει και να σε προσέχει, όλοι θέλουμε αγάπη...

Οι νοικοκυρές αγοράζουν ψευδαισθήσεις από τα ράφια των σουπερμάρκετ...

Φιλόσοφος είναι ένας άνθρωπος ο οποίος δεν φοβάται να είναι φιλόσοφος...

Νήμα αόρατο κοινό ενώνει τους ήρωες αυτού του βιβλίου, που κινούνται στον χώρο και στον χρόνο, ταξίδια σε αχαρτογράφητα νερά...

Συνδυάζοντας τα κελεύσματα του υπερρεαλισμού με τα γραπτά αρχαίων συγγραφέων όπως του Οβίδιου και του Καλλίμαχου, αλλά και με στίχους από την πανκ και νιου γουέιβ σκηνή, τα ποιήματα στο βιβλίο Λατρευτέ επαναστατημένε έρωτά μου εξερευνούν το πλούσιο φάσμα του Έρωτα...

Η Αριάδνη η ακρίδα παίζει με τις φίλες της σ’ ένα περιβόλι, όταν ξαφνικά αποφασίζει να πλησιάσει ένα κορίτσι για να κάνουν παρέα...

Μέσα σε μια Αθήνα λεηλατημένη, γεμάτη ερείπια, μια κοπέλα παρακολουθεί έντρομη την καταστροφή της πόλης...

Ένας μολυσματικός ιός απειλεί τους κατοίκους μιας πόλης που ζουν σε περιορισμό...

Η Άννα, μια πενηντάχρονη συγγραφέας, θυμάται το παιχνίδι που έπαιζαν παλιά με την παρέα: «Μέσα στη βαλίτσα μου έχω...

Ο κόσμος είναι μια αιώνια περιστροφή...