Ένας χήρος που θρηνεί για τον χαμό της νεαρής συζύγου του...

Από τα σοκάκια ενός ορεινού χωριού της Κύπρου τη δεκαετία του ’70 ως τις μεγάλες λεωφόρους μιας σύγχρονης ευρωπαϊκής μητρόπολης, η Ελένη αφηγείται θραύσματα της ζωής της, εικόνες, ήχους και παραδόσεις μιας εποχής που πέρασε...

Αν ήξερα την ανηφόρα μου κι αν γνώριζα πως στην καρδιά σου δεν υπάρχω, τόσο χειμώνα δεν θα ξόδευα, για να σε πείσω πως ο κοκκινολαίμης τις νύχτες δεν κοιμάται...

Αναλαμπή πελώρια από μακριά που έρχεται, σημάδι πως κοντεύει ένα τέλος, που για τέλος νομίζουμε, σημάδι πως κοντεύει μια αρχή, που για αρχή δεν θα μοιάζει, το πρώτο ψέμα της ζωής μας εμείς σε εμάς το είπαμε...

Είμαι ένα ποτήρι γι’ απόψε...

Yπάρχει μια λέξη που χάθηκε μέσα σε κάθε λέξη...

«Μονάχα οι καλές κατσαρόλες μπορούν να μαγειρέψουν την ευτυχία!» Αυτό ανακάλυψε η Μονίρα εκείνο το πρωινό καθώς έψαχνε μια συνταγή για να κλάψει...

Ταξιδεύοντας από το Σαντιάγο μέχρι την Πούντα Αρένας στη Χιλή, ο Ντανιέλε ντελ Τζούντιτσε εξερευνά την περιοχή, βρίσκοντας αποθηκευμένη στους πάγους της την ιστορία όσων έζησαν εκεί και όσων επιχείρησαν να την προσεγγίσουν...

Στην Οπλή του αίματος (Ισλανδικό Λογοτεχνικό Βραβείο 2010), η σημαντική Ισλανδή ποιήτρια Γκέρντουρ Κρίστνι δανείζεται το υλικό της από τη σκανδιναβική παράδοση, ενώ ανατρέπει το παλαιό ποιητικό αλλά και κοινωνικό πλαίσιο του μύθου, καθώς παρακολουθούμε για πρώτη φορά την ίδια τη γιγάντισσα Γκερντ να διηγείται τα γεγονότα της βίαιης αρπαγής της...

Ζαλάδα Ενώ έρπεις προς τον εξωτερικό κόσμο, στίλβει η ίδια πάντα εικόνα του εαυτού Η ηλικία γυρίζει στο νερό Στην ίδια πάντα καρέκλα ο γέρος προεκτείνει τον δείκτη του να εισχωρήσει στη μνήμη Λίγο κενό αντιγράφει τα πάντα Ο χρόνος μονίμως χαλάει, πισωγυρίζει, ίσως να ’ναι αναπηρία ίσως μια γνώση ίσως μέρος για να σταθείς και να φτιάξεις...

Ελληνική επαρχία, δεκαετία του ’50. Μια μικρή πόλη βουτηγμένη στην άγνοια και την προκατάληψη για τον διαφορετικό, τον άρρωστο, αυτόν που ξεχωρίζει.

Ένας κλέφτης που ονειρεύεται να γίνει συγγραφέας, μια γυναίκα που αλλάζει ήπειρο για να βρει τον άντρα των ονείρων της, ένας κατά συρροή δολοφόνος με προβλήματα στο γραφείο, ένα κορίτσι που έχασε για πάντα το λεωφορείο, ένα θύμα απαγωγής που ζητάει εκδίκηση,

Ποίηση παρόμοια μ’ αυτήν της Μαρία Πας Γκερέρο είναι πιθανόν ότι δεν έχετε ξαναδιαβάσει...

Τα είπαμε όλα και στην ενεργητική και την παθητική φωνή και στον ενεστώτα και τον αόριστο...

Η Αδράνεια θα είναι δράση Η σιωπή θα είναι δυνατή Καθρέφτες το σπίτι θα γεμίσει Η άγνοια τα μωσαϊκά θα πλημμυρίσει Με στρας το σπίτι θα γεμίσει Θα καθίσει στην πολυθρόνα της «Καλή θέαση» θα ακούσει να της λένε Τη λέξη νοσταλγία, θα διαγράψει...