...είμαι επιρρεπής στα λάθη. Λες και τα κάνω επίτηδες. Δεν μου αρέσει που υποπίπτω σε αυτά αλλά είναι καλό σημάδι που συμβαίνουν. Δεικνύουν μια ειλικρίνεια αυθόρμητη που από μόνος μου δεν μπορώ να εκφράσω και να διαπιστώσω.

Το ποτήρι ξεχείλισε για τον Τζέιμπς Στόουν...

Σε κανένα ίσως από τα άλλα θεατρικά κείμενα του Σαρτρ δεν αποδίδεται με τόση ενάργεια το θηριοτροφείο των ιδεών με λόγο καθημερινό κατορθώνοντας να του προσδώσει φιλοσοφική χροιά...

Μια ιστορία για τον έρωτα, το πάθος, την αγάπη και την ενηλικίωση μέσα από τη συνειδητοποίηση...

Το όνομα του αποστολέα το γνωρίζω, αλλά ακόμη κι αν σας το φανέρωνα εδώ και τώρα, για σας δεν θα ’ταν παρά ένα όνομα...

Δεν υπάρχει κάποιος εξαναγκασμός στην ποίηση του Χιανούσι, παρά μια φυσική διαδικασία ανάμεσα στην εικόνα και τη φράση...

Μια σκοτεινή παραβολή της εξουσίας και των απρόσωπων μηχανισμών της, ένα αλληγορικό παραμύθι για τη διττή φύση του ανθρώπου ή κάτι συνθετότερο; Ο φύλακας του τάφου είναι το μοναδικό θεατρικό έργο του Κάφκα, γραμμένο το 1916, άγνωστο σχεδόν και άπαιχτο στην Ελλάδα...

«Κάθε λεπτομέρεια αυτού του οράματος με γεμίζει με τη βεβαιότητα μιας υπαρξιακής αγρύπνιας...

Ένα τσεκούρι χτυπάει...

Αξιοποιώντας τη μείζονα λογοτεχνική παράδοση –από τον Μοντάλε έως τον Ουνγκαρέτι, από τον Κουαζίμοντο μέχρι τον Λούτσι– η ποιήτρια προικίζει τη γραφή της με μια ποιητική κληρονομιά και με ένα ρεπερτόριο εικόνων και προσωπικών μεταφορών, που κυμαίνονται από την ανήσυχη γλυκύτητα μιας ψυχής που ακόμη αναζητά τον εαυτό της –αν και τώρα πια μακριά από τις φλόγες της πρώτης νιότης– μέχρι την ταραχή μια ζωής που σημαδεύεται από αμφιβολίες και δονείται από ένα προαίσθημα πόνων που αφορούν το μέλλον ή που μόλις έχουν βιωθεί...

Ο Παναγιώτης, απογοητευμένος από το τέλος της ερωτικής σχέσης του με την Ντόροθι, βρίσκεται για πρώτη φορά στο καζίνο...

Με το μαύρο κεφάλι γερμένο μπροστά βρίσκεται αυτή η μεσήλικη ωραία γυναίκα, γονυπετής, και ένας Χριστός ψυχομαχώντας απ’ το άτεγκτο ξύλο του την κοιτά με συμπόνια...

Πολλές/οί δικαίως θα αναρωτηθούν γιατί μόνο ποιήτριες και όχι ποιητές...

-

ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΚΙΒΩΤΙΟ ΔΕ...