Νεοελληνική πεζογραφία - Προσωπικές αφηγήσεις

Για ογδόντα περίπου χρόνια το αξιόλογο αυτό βιβλίο παρέμενε ανυπόγραφο....

Η ζωή για τον καθένα μας είναι οι πολύ προσωπικές μνήμες, το πως κάθε στιγμή έχει "σφραγίσει" την πορεία του....

Στο υγρό, τυφλό, κελί των φυλακών υψίστης ασφάλειας της Κασσάνδρας, ακούγονται μόνο οι άναρχες ανάσες εφτά-οχτώ νέων παλικαριών, που βγαίναν μέσα απ τα τρίσβαθα της ψυχής τους....

[....

-...

Η Μνήμη, θεά των προγόνων μας, αντίθετα από τη Λήθη φύλαγε τις μνήμες, καλές ή κακές, μέσα στο νου του ανθρώπου και οι μνήμες ξαναζωντανεύουν χωρίς καμιά αλλαγή, ζούνε ατόφιες όσο ο νους βρίσκεται σε εγρήγορση....

Το βιβλίο της Αυτοκράτειρας Ελισάβετ υπερβαίνει κατά πολύ τα δεδομένα ενός απλού ημερολογίου....

-...

-...

Μέσα από τις γραμμές του βιβλίου αναδύονται δυο κόσμοι....

"Κάποιες στιγμές την αμφιβολία που φορούσε κατάσαρκα, χειμώνα καλοκαίρι, τη διαπερνούσε μια αιχμηρή σιγουριά ότι όλα εκείνα τα χρόνια, μ όλα τους τα σκαμπανεβάσματα κι όλες τις αλλαγές διεύθυνσης και κατεύθυνσης, που πορευόταν αγνοώντας, ή χωρίς να νοιάζεται για τον προορισμό, δεν ήταν παρά η απαραίτητη προετοιμασία για ν αναδυθεί σ έναν ορίζοντα που, επιτέλους, θα τον αναγνώριζε για δικό του....

-...

-...

Ζούμε στη ζωή μας για να μπορέσουμε κάποτε να την αφηγηθούμε....

[....