Η έκφραση Κωδικόs Μπλε αποτελεί αναγγελία καρδιακήs ανακοπήs στο νοσοκομείο, κάτι σαν SOS που χρησιμοποιούν οι γιατροί, αναγγελία επίσκεψηs θανάτου που καλεί το διασώστη να σπεύσει ταχέως μήπως και καταφέρει να γυρίσει τη ζωή πίσω στο κλινικά νεκρό σώμα ενώ η ψυχή ήδη έχει αρχίσει να ταξιδεύει στον κάτω κόσμο....

Ταπεινός επισκέπτης τώρα, προσέρχεται στο χώρο αυτό, μ ένα λουλούδι, μια σκέψη, ένα δάκρυ, να προσκυνήσει, να στοχαστεί, να βγάλει από μέσα του όλο τον πόνο, όλη τη θλίψη, όλη την αντίθεσή του για το πεπερασμένο της ύπαρξης, για την κοινή μοίρα....

Για ογδόντα περίπου χρόνια το αξιόλογο αυτό βιβλίο παρέμενε ανυπόγραφο....

Η ζωή για τον καθένα μας είναι οι πολύ προσωπικές μνήμες, το πως κάθε στιγμή έχει "σφραγίσει" την πορεία του....

Στο υγρό, τυφλό, κελί των φυλακών υψίστης ασφάλειας της Κασσάνδρας, ακούγονται μόνο οι άναρχες ανάσες εφτά-οχτώ νέων παλικαριών, που βγαίναν μέσα απ τα τρίσβαθα της ψυχής τους....

[....

-...

Η Μνήμη, θεά των προγόνων μας, αντίθετα από τη Λήθη φύλαγε τις μνήμες, καλές ή κακές, μέσα στο νου του ανθρώπου και οι μνήμες ξαναζωντανεύουν χωρίς καμιά αλλαγή, ζούνε ατόφιες όσο ο νους βρίσκεται σε εγρήγορση....

Το βιβλίο της Αυτοκράτειρας Ελισάβετ υπερβαίνει κατά πολύ τα δεδομένα ενός απλού ημερολογίου....

-...

-...

Μέσα από τις γραμμές του βιβλίου αναδύονται δυο κόσμοι....

"Κάποιες στιγμές την αμφιβολία που φορούσε κατάσαρκα, χειμώνα καλοκαίρι, τη διαπερνούσε μια αιχμηρή σιγουριά ότι όλα εκείνα τα χρόνια, μ όλα τους τα σκαμπανεβάσματα κι όλες τις αλλαγές διεύθυνσης και κατεύθυνσης, που πορευόταν αγνοώντας, ή χωρίς να νοιάζεται για τον προορισμό, δεν ήταν παρά η απαραίτητη προετοιμασία για ν αναδυθεί σ έναν ορίζοντα που, επιτέλους, θα τον αναγνώριζε για δικό του....

-...

-...